Laatst dacht ik Basic te kunnen verblijden met een nieuw diersoort in zijn menu: hertenvlees.
Ik ben altijd fan geweest van het toevoegen van verschillende diersoorten aan het menu, helemaal als het wild is. Dit keer kon ik aan hertenvlees komen, dus let’s go, dacht ik.
Een beetje onder het mom: hoe meer variatie over de tijd, hoe beter. Verschillende diersoorten brengen tenslotte verschillende voedingsstoffen met zich mee. En in de natuur eet een dier ook niet zijn hele leven maar één soort prooi.
Dus ik dacht: dit wordt een mooie aanvulling. Alleen dacht Basic daar anders over.
Hij rook.
Hij keek mij aan alsof ik hem ging vergiftigen.
Hij liep weg…
En dit was dit echt zo’n gevalletje: die komt niet meer terug, haha.
Niet elk hond is dol op elk diersoort
Het klinkt misschien gek, maar sommige honden hebben dus echt een mega uitgesproken voorkeur – of juist afkeer – voor bepaalde diersoorten. Misschien denk jij: ja logisch.. Ik vond het in het begin vooral erg gek en ergens ook verwend. Basic heeft dit namelijk best sterk. Ik zeg wel eens voor de grap: Basic zou in de natuur niet overleven, en eigenlijk meen ik dit ook nog.
Neem bijvoorbeeld lever, dat eet hij ook absoluut niet. Iets wat zo enorm belangrijk is om juist wel te eten. En ook voor wild haalt hij zijn neus op. Toch blijf ik het af en toe proberen waar dat kan.
Vaak heeft dit te maken met de geur of textuur. Vooral wild heeft een vrij uitgesproken, soms wat penetrante geur. Dus ja ergens vind ik het niet gek dat Basic zegt: joh vriendin, allemaal leuk en aardig, maar eet dit lekker zelf op.
Het niet lusten van bepaalde diersoorten is natuurlijk geen enkel probleem. Het zegt niets over “goed” of “fout”. Het zegt alleen iets over voorkeur en die hebben wij als mens ook.
Het betekent alleen wel dat je als eigenaar een beetje creatief mag zijn in je voedingsoplossingen want vlees wil je natuurlijk niet weggooien omdat je hond zich als een diva gedraagt, je portemonnee vindt dat ook niet leuk.
De droogoven als redding
Mijn steun en toeverlaat, mijn redding bij het hebben van een kieskeurige hond, dat is nog altijd mijn Stockli droogoven. Echt mijn favoriet.
Ik heb het hertenvlees in stukjes gesneden en netjes verdeeld over de roosters van de droogoven. Zorg dat er altijd ruimte overblijft tussen de stukjes vlees zodat het lucht goed rondom kan circuleren.
De temperatuur zette ik op 60 graden.
Na ongeveer 10 uur waren de stukjes mooi droog. Hoe lang het precies duurt kan trouwens wel wat verschillen. Dit heeft alles te maken met wanneer je droogt, waar je droogt. In de zomer gaat het vaak veel sneller dan in de winter. Dat hangt vooral af van de luchtvochtigheid, het seizoen en hoe dik je de stukjes snijdt.
Door het drogen verandert er namelijk meer dan alleen het vochtgehalte van het vlees. De structuur wordt steviger en de geur verandert. Voor een roofdierneus kan dat veel aantrekkelijker zijn dan rauw spierweefsel dat nog vocht bevat. In de natuur gebeurt iets soortgelijks wanneer vlees een tijdje aan de lucht hangt.
Van afwijzing naar snack
Wat rauw volledig werd geweigerd… werd gedroogd ineens interessant.
En dat zie ik vaker. Door het drogen verandert niet alleen de structuur van het vlees, maar ook de geur. Voor sommige honden maakt precies dat het verschil tussen “nee bedankt” en “hé, dat lust ik wel”.
Met dit artikel wil ik je dus vooral meegeven: gooi vlees niet te snel weg. Vaak kun je er nog iets mee.
Transparantie: In dit artikel staan affiliate links. Als jij via zo’n link iets bestelt – welk product je ook kiest – ontvang ik een kleine commissie. Dit kost jou niets extra en ik ben je er echt dankbaar voor.
