Oké, jij weet dit waarschijnlijk al. Maar ik geloof in de kracht van herhaling: nee, je hond mag geen chocolade. Niet een stukje, niet “alleen op z’n verjaardag”, en al helemaal niet omdat die puppyoogjes je zo schattig aankijken.
Chocolade is voor honden niet gewoon “niet gezond”. Het is giftig. Serieus giftig. En dat is precies waarom ik hier zo stellig in ben: dit is absoluut geen grijs gebied. Denk: spoedkliniek, paniek en hopelijk net op tijd gered. Klinkt heftig? Dat is het ook. Dit is zo’n ding dat je liever één keer te streng hoort, dan één keer te laat. Want het gebeurt zo makkelijk.. een reep op tafel, koekjes in je tas, een vergeten paasei onder de bank.
Waarom is chocolade zo gevaarlijk?
Het draait allemaal om theobromine (en ook een beetje cafeïne). En nee dat is geen dure skincare-ingrediënt, maar een natuurlijke stof in cacao die voor ons mensen een oppeppend effect heeft en waar honden absoluut geen raad mee weten. Ik ben normaal echt van: je moet zelf weten wat je voert. Maar bij chocolade ben ik streng, omdat dit geen ‘meningsverschil over voeding’ is, dit is gewoon een risico en een grote ook.
Hun lijf kan die stof veel minder goed verwerken en afbreken, waardoor het langer blijft rondzingen in het systeem. En hoe donkerder de chocolade, hoe meer theobromine erin zit. Pure chocolade is dus eigenlijk de Voldemort onder de chocolades voor honden.
Even wat nerdy facts voor de liefhebbers: honden breken theobromine langzaam af. Dat betekent dat het effect niet “even” is, maar uren tot zelfs dagen kan blijven hangen in het systeem. Het lichaam blijft er dus een tijd mee bezig, en ondertussen kunnen maag en darmen van slag raken, kan het hart sneller gaan kloppen en krijgt de lever extra werk. En omdat het via de lever/darm soms weer “terug de ronde in” kan gaan, kan het langer blijven aanhouden. Lekker circulair, maar niet in de goede zin.
En dan komt het belangrijkste: er is ook nog eens géén tegengif. Jep. Geen magisch middeltje dat alles ongedaan maakt. Dit is dus niet iets waar je “wel ziet hoe het loopt”. De behandeling draait om snel handelen en ondersteunen.
Hoe erg is het? Dat hangt af van…
Pure chocolade is de grote boeman (veel theobromine per gram), melkchocolade iets minder en witte chocolade bevat het minst, maar dat maakt get nog steeds geen hondensnack. En “minst’ betekent nog steeds niet “veilig”. Hoe erg het wordt, hangt vooral af van hoeveel je hond binnenkrijgt en hoe groot je hond is. Een blokje pure chocolade is voor een Toy Terrier al snel ellende, terwijl een Duitse Dog daar misschien minder snel last van heeft. En dan speelt gevoeligheid ook mee: pups, oudere honden en honden met een gevoelig hart of darmen kunnen ook weer extra heftig reageren.
Disclaimer: Deze foto’s zijn ter illustratie – niet navolgen.
NIET doen: geef géén keukenzout!
Dit werd vroeger geadviseerd om braken op te wekken, maar dat is echt een slecht idee. Zout kan namelijk zelf vergiftiging veroorzaken (denk aan trillen, toevallen, zelfs coma) en dat wil je natuurlijk niet boven op de stress die je hond al heeft. Laat braken daarom alleen gebeuren op advies van een dierenarts. Die kan inschatten of braken überhaupt verstandig is, en gebruikt zo nodig een middel dat daarvoor bedoelt is.
Symptomen van chocoladevergiftiging bij honden:
Let goed op, want deze signalen kunnen wijzen op een overdosis theobromine (en cafeïne).
- Onrustig, nerveus gedrag
- Trillen (soms echt te heftig)
- Verhoogde hartslag (tot zelfs hartkloppingen)
- Versnelde ademhaling
- Meer drinken en plassen dan normaal
- Braken en diarree
- Spiertrekkingen of toevallen
- In ernstige gevallen: instorten, coma of hartritmestoornissen / hartstilstand
Wat moet je doen als je hond chocolade heeft gegeten?
Blijf kalm, maar kom in actie. Niet googelen of in een Facebookgroep vragen of het “wel meevalt”, maar direct je dierenarts bellen. Ook ’s avonds of in het weekend, dat is waarvoor spoeddiensten bestaan.
En ik snap het, je hoop dat het “wel meevalt”. Alleen met chocolade wil je juist niet gokken, omdat het effect soms pas later echt opbouwt. Hoe sneller je belt, hoe groter de kans is dat je dierenarts nog iets kan doen om opname te beperken. En dat scheelt vaak enorm.
Zorg dat je de volgende info paraat hebt:
- Het gewicht van je hond (en eventueel het ras)
- De soort chocolade: puur, melk, wit? Of cacaopoeder?
- Hoeveel en wanneer het gegeten is?
- Wat voor product was het? Een reep? Bonbons? Cake? Koekje?
- Het cacaogehalte (staat vaak op de verpakking, als je die nog hebt, jackpot!)
- Hoe is je hond nu? (onrust, trillen, braken, hijgen, hartkloppingen?)
- Bewaar de verpakking of restjes, dat helpt bij inschatten.
En nee, je valt echt niemand lastig. Liever één keer bellen voor niks, dan één keer te laat.
“Maar… er is toch chocolade speciaal voor honden?”
Ja, dat bestaat. Chocolade die zogenaamd veilig is voor honden. Maar eerlijk is eerlijk: ik ben sceptisch. Niet omdat ik denk dat het per se direct gevaarlijk is (als er echt geen cacao/theobromine in zit), maar omdat het vooral ons als mens aanspreekt. Wij vinden chocolade gezellig. Wij koppelen het aan “traktatie”. Je hond heeft dat nul emotionele band mee. Die zogenaamde “hondenchocolade” is een marketingtruc, vooral gericht op ons, de mensen. Want laten we wel wezen, je hond heeft nooit aan je gevraagd om chocolade. Hij wil gewoon iets lekkers (of alles wat jij eet, for that matter).
En als je dan naar de ingredientenlijsten kijkt, dan kom je vaak uit bij een vage mix van:
- “Granen” (welke? Niemand weet het)
- “Melkproducten” (van een koe? Geit? Uil?)
- “Plantaardige bijproducten” (ondefinieerbare groenigheid)
- “Vlees en dierlijke bijproducten” (ik durf het bijna niet te vragen…)
Mijn advies? Hou het chocoloos.
Dus, samengevat in één zin: Geef. Geen. Chocolade. Aan. Je. Hond.
Niet echt. Niet nep. Niet stiekem. Niet “ééntje dan”.
Er zijn gelukkig genoeg veilige traktaties voor honden: denk aan gedroogde runderoren, stukjes vlees of gewoon een dikke knuffel (mitst je hond van knuffelen houdt, anders natuurlijk niet)! Wil je zonder gedoe verantwoorde snacks kopen, neem dan eens een kijkje op de website van Ekowolf, onder het kopje ‘honden’ en vervolgens ‘snacks’, succes gegarandeerd. En geloof me, je hond weet heus niet dat hij chocolade misloopt.
